Dall'Olanda. Oproep tot 'weblogstaking' in Italië

Cecile Landman
Thu, 01 Jan 2009 13:24:42 +0100
Liberi di Comunicare

Oproep tot 'weblogstaking' in Italië

Email artikel: Print artikel: Reacties: 1

5 december, 2008 Cecile Landman

In Italië werd gisteren - 4 december - tot een blog-staking opgeroepen door de blogs die dag 'op zwart' te zetten, behoudens een banier met de tekst: 'Redt de Blogs! - Clandestiene Netizen – Wij zijn clandestien'. Het is op het moment van schrijven onduidelijk hoe de staking is verlopen, want er zijn, zoals verwacht, op het web nog geen updates over te vinden. Reden voor de staking is een wetsvoorstel dat in een eerste vorm in oktober 2007 de naam Levi-Prodi droeg, en waarover DNR eerder een artikel publiceerde.

Datzelfde wetsvoorstel gaat nu verder onder de naam Levi. De Italiaanse journalistieke website 'Articolo 21′ schrijft dat de gedeputeerde Ricardo Levi opnieuw met zijn wetsvoorstel kwam dat de blogs gelijk wil stellen aan de pers, door registratie te vereisen van webblogs bij het 'Registro degli Operatori di Comunicazione [ROC]' (Register Communicatie Medewerkers).

Recente uitspraken van premier Berlusconi over 'internationale regulering van het internet' gooiden bovendien nog eens olie op het vuur. De premier kondigde aan tijdens zijn aanstaande voorzitterschap op de komende G-8 (G-20) top een voorstel op tafel te zullen leggen 'voor mondiale internet- regulering, omdat internet een open forum is voor de hele wereld'. De Italiaanse premier stelt op de aanstaande top tot overeenkomsten te willen komen over maatregelen voor het reguleren van het internet, maar zonder inmenging van de VN, want die zijn 'overbezet', aldus Berlusconi.

Bij een Italiaanse blogger leiden de uitspraken van Berlusconi over het web tot een enorme geeuw: “Berlusconi heeft geen flauw idee waar hij over praat”.
Een andere blogger wijst op de begeleidende nota bij het wetsvoorstel, waarin de bloggers juist expliciet worden uitgesloten van de verplichting tot inschrijving bij het Register [ROC], al betreft dat de blogs “die niet de vrucht zijn van een vorm van arbeidsonderneming”. Wat zou betekenen dat de blogs van Beppe Grillo en de politicus Antonio Di Pietro wel geregistreerd zouden moeten worden. “Maar in tegenstelling tot wat anderen vinden zie ik daar niets dramatisch in voor de toekomst van het web,” aldus Guido Scorza op 'Techblogs'. Dat er een vorm van regulering moet komen, daarover is een deel van de bloggers het eens, maar die moet dan tot stand komen in samenspraak met de bloggers. En dat is in de huidige Italiaanse politieke constellatie niet waarschijnlijk.

Di Pietro zegt over het wetsvoorstel dat de “inhoud en aanval op de vrijheid van informatie niet zijn veranderd op een klein verschil na, aangebracht door dezelfde Levi, in de tweede versie. Over dit wetsvoorstel zal geen enkele ruimte voor discussie zijn. Met links noch met rechts. Als het aangenomen wordt kan het resultaat burgerlijke ongehoorzaamheid zijn.” Ex-magistraat Di Pietro, bekend van de 'Vuile Handen' processen in Milaan, is niet van mening dat wie de wet schreef er niets van begrijpt. Di Pietro noemt het “regelrechte censuur” en kondigt aan dat wie te maken krijgt met vervolging in verband met deze wet kan rekenen op legale ondersteuning door zijn politieke partij, het Italië van de Waarden.

Over de grens
Komiek (en overtuigend organisator van burgermassa's) Beppe Grillo, heeft inmiddels al een huis in Zwitserland gekocht, waar hij zijn servers gaat plaatsen om zijn blog en webactiviteiten veilig te stellen tegen de Italiaanse mediawetten. Grillo heeft een van de tien bestgelezen blogs in Italie.

In 1986 maakte de komiek grappen op de publieke televisie over de Italiaanse politici Andreotti, Craxi en De Mita en werd sindsdien niet meer op de Italiaanse TV uitgenodigd. Hij liet zich niet onbetuigd en zijn voorstellingen in de theaters door het hele land werden en worden enorm goed bezocht. Tot Grillo het web vond en een blog begon en die ook in het Engels vertaalt. Grillo's rol als alternatief voor de eenheidsmedia, want voor het grootste deel in handen van Berlusconi, groeit. Op zijn blog is Grillo gaan samenwerken met journalist Marco Travaglio, die op de televisie ook weinig ruimte vond, na het bekritiseren van Berlusconi. Travaglio houdt nu op Grillo's blog iedere week een praatje dat kort samengevat, maar met een enorme hoeveelheid feiten, een inkijkje geeft in het corrupte mediapolitieke regime dat Italië in zijn greep heeft.

Grillo's blog is een ware business geworden, er worden producten verkocht, winsten gemaakt, en ook dat kan niet volgens het wetsontwerp Levi, waarin onder het 'winst maken' op blogs ook Google-Adsense wordt verstaan.

Al veroordeeld wegens 'clandestiene pers'
Halverwege de jaren negentig begon de Siciliaanse historicus Carlo Ruta met het publiceren van verhalen over Sicilië, veel over Cosa Nostra, maar bijvoorbeeld ook over de bank AntonVeneta (die bank van de overname perikelen met de toenmalige ABN-Amro). Toen Ruta het web ontdekte startte hij in 2001 de site 'Accade in Sicilia' (Het gebeurt op Sicilië). De website van de blogger Ruta werd in 2004 'verduisterd'. Hij is in mei dit jaar veroordeeld voor het publiceren van een niet officieel geregistreerde krant op het internet, en het plaatsen van journalistieke artikelen op zijn site. Ruta verdedigt zich door te stellen dat hij op het web een blog heeft, geen krant.

De aanklacht betrof het publiceren van een 'burger informatie krant' op het internet zonder dat hij deze had geregistreerd bij de rechtbank van Modica. Het hem ten laste gelegde misdrijf valt onder een wet uit 1948 die bepaalt dat geen krant of tijdschrift mag worden uitgegeven zonder dat die is aangemeld bij de rechtbank in de regio van publicatie. Gebeurt dit niet, dan is de uitgever strafbaar. In 2001 werd de wet uitgebreid naar producten die via informatica en elektronica worden verspreid, maar zonder daarbij rekening te houden met de bestaande verschillen tussen publiceren op het web en de traditionele -papieren-uitgeverij.

De rechtbank motiveerde haar uitspraak door te benadrukken dat de registratie van een uitgave “geen preventieve begrenzing van de persvrijheid” betekent, maar is bedoeld om “misbruik en rechtsongelijkheid met journalistieke uitgaven die wel zijn geregistreerd, te voorkomen”. De registratie geeft een “legale status aan de publicatie”, terwijl de afwezigheid daarvan “ruimte geeft aan het misdrijf van clandestiene pers” aldus de motivering van de uitspraak in de 'blog-zaak Ruta'.

Ruta heeft intussen een nieuwe site, waarvan de server in de VS staat.